Vallende bladeren

 

31 Oktober


Het grote loslaten begint. De natuur laat los en zo ook wij. De aarde maakt zich op voor rust en laat los wat het niet meer nodig heeft. Het werk van de zon is gedaan en de vruchten zijn geoogst. De allerlaatste noten en zaden worden geoogst. De bladeren verkleuren en de wind blaast ze naar hun laatste rustplaats. De aarde neemt op en ruimt op wat los is gelaten.
 
Onze eigen innerlijke cyclus is ook aan het loslaten. We evalueren en kijken diep in onszelf wat we niet meer nodig hebben. Ook de mens laat los om ruimte te maken. Ruimte voor wanneer de tijd voor inspiratie weer aanvangt. We nemen afscheid van dat wat we niet meer nodig hebben en verlossen ons van de ballast hiervan. We voelen ons lichter worden door dit proces. De verkregen inzichten maken ons klaar voor de nieuwe cyclus op een hoger niveau. De wind blaast de oude losgelaten patronen en karmische doorleefde stukken, samen met de bladeren, om ons heen weg.  Nu is het onze tijd om te geven aan de aarde en aan het Licht wat we niet meer nodig hebben. Wat we bij ons hebben gedragen en waarvan we afscheid hebben moeten nemen.
 
Het is de tijd dat ons kanaal, de verbinding met de kosmos en de lichtwereld volledig openstaat. We staan bewust in contact. Bewust in het resterende daglicht of onbewust in onze dromen. We weten in ons hart dat we gehoord worden. Het Licht bepaalt wat we bewust en onbewust mogen ervaren. We leven in de wetenschap dat we op onze eigen wijze gehoord zijn en antwoorden ontvangen op de wijze zoals het Licht dat wenst. Samen met de aarde bereiden we ons voor op de rust in de wetenschap dat we alleen door los te laten en ruimte te maken een nieuwe voedingsbodem creëren om verder te kunnen groeien in de cyclus van onze ziel.